Onderwerp puppy’s en trappen
Moet ik puppy’s de trap op en af dragen?
Dr. Helga Eichelberg vraagt Professor Dr. Martin Fischer
Mythe of waarheid? – Vragen voor experts
GKF Bonn, Info 36 van december 2012
Onlangs werd mij gevraagd hoe lang ik mijn kinderen eigenlijk de trap op en af zou dragen. Ik antwoordde dat ik dit zou doen tot de verbening van de groeischijven, d.w.z. iets anders voor meisjes en jongens tot de leeftijd van 16-19 jaar, wanneer het skelet definitief is volgroeid. Vooral de late rijping van het bovenbeen laat hier geen compromissen toe!
Natuurlijk heb ik het eerste jaar ook al mijn puppy’s de trap op en af gedragen. Toegegeven, ik heb jarenlang ernstige rugpijn gehad, maar wat doen mensen niet voor hun dierbaren? Ik heb ook in ongeveer 1083 blogs gelezen dat de spieren van honden laat rijpen, hoewel ik me niet kan voorstellen wat "spierrijping" betekent, maar degenen die erover hebben geschreven op internet kunnen dat zeker wel.
Richards en co-auteurs publiceerden in 2010 een interessant artikel, dat nog maar eens aantoont hoe gevaarlijk het is om conclusies te trekken van jezelf (mensen) naar anderen (in dit geval honden). Terwijl bij mensen het belangrijkste bewegingsbereik bij het traplopen plaatsvindt in de knie- en heupgewrichten, lossen honden dit probleem op door meer beweging (vooral dorsaalflexie) in het spronggewricht. Alle overwegingen om het heupgewricht van honden te beschermen als je ze de trap op en af draagt, zijn voorbij. Maar hand op hart, ken jij veel honden die later problemen ontwikkelen in het spronggewricht als gevolg van hun trapklimjeugd of hoefde dit niet uitgelegd te worden?
Een opmerking over groei: het tijdstip waarop de groei eindigt varieert sterk, zelfs tussen nestgenoten. Al 50 jaar geleden toonde Weise aan dat de eerste nestgenoot na 166 dagen volgroeid was, maar de laatste pas na 220 dagen. De hond die de langste groeifase vertoonde was echter niet het grootste dier, dat al na 177 dagen volgroeid was. De duur van de groei is dus niet de doorslaggevende factor voor de grootte van een hond.
Een opmerking over spierrijping: Bij pasgeboren puppy’s is 90-95 procent van de spiervezels nog ongedifferentieerd. De weinige vezels die al gedifferentieerd zijn, zijn zeer grote rode vezels die na vier tot vijf weken weer verdwijnen. Tegen de vierde week is een geleidelijke differentiatie van de vezels te zien en verschijnen de gebruikelijke rode en witte vezels. Tegen de twaalfde week is het distributiepatroon van de volwassen hond aanwezig. De ontwikkelingstijd van de spiervezels is bijna gelijk in de verschillende spieren. Het is niet waar dat puppies veel witte vezels hebben en volwassen honden veel rode vezels en dat de spierrijping wel een jaar duurt.
Een opmerking over schokbelasting: Bij galopperen, bochten nemen, springen en in allerlei andere belastingssituaties treden krachten op die meerdere malen het lichaamsgewicht kunnen zijn. Prieur (1980) mat een belasting op het heupgewricht van een hond van 30 kg bij een gematigde snelheid van 7 km/u die zes keer het lichaamsgewicht bedroeg. Tegelijkertijd wordt slechts 55 procent van het gewrichtsoppervlak bij de femurkop gebruikt bij vier keer het lichaamsgewicht (Lieser 2003). Het lichaam en de gewrichten van de hond zijn ontworpen om zelfs ongewone krachtpieken te absorberen.
Als ik de meningen hier over het traplopen van jonge honden onder de loep neem, is het natuurlijk duidelijk dat er geen andere gevaarlijke situatie voor de hond kan zijn. Een gladde, open trap waarop een hond – zelfs als hij al ouder is – kan vallen, moet worden vermeden zoals elke andere traumatische situatie.
In het voorwoord van ons boek "Honden in beweging" schreven we: "Wanneer kennis onvoldoende is, worden meningen gevormd." Helaas is er geen enkel onderzoek dat de invloed van traplopen of traplopen op de latere ontwikkeling van het bewegingsapparaat van de hond heeft onderzocht, dus we kunnen de vele meningen niet weerleggen met betrouwbare kennis, maar omgekeerd zijn de meningen ook niet gebaseerd op houdbare bevindingen. Iedereen kan dus zelf beslissen hoe hij of zij denkt over het dragen van de hond de trap op en af, maar hij of zij moet anderen niet de les lezen – en dan is er ook nog het "zorgzame beleg" (Heinrich Böll). Met andere woorden, zorgzaamheid is prima, maar het kan ook overdreven zijn!
Publicatie van de tekst met vriendelijke toestemming van de Gesellschaft zur Förderung Kynologischer Forschung e. V. (gkf)
Referenties
M.S. FISCHER & LILJE, K. (2011): Honden in beweging. Uitgegeven door VDH en Kosmos.
LIESER B. (2003): Morphological and biomechanical properties of the hip joint (articulatio coxae) of the dog (Canis familiaris). Diss.med.vet. Faculteit Diergeneeskunde, Ludwig-Maximilians-Universiteit München.
PRIEUR W. D. (1980): Coxarthrose bij de hond deel I: Normale en abnormale biomechanica van het heupgewricht. Vet. Surg. 9, 145-149.
J. RICHARDS, P. HOLLER, B. BOCKSTAHLER, B. DALE, M. MUELLER, J. BURSTON, J. SELFE en D. LEVINE (2010). LEVINE (2010): A comparison of human and canine kinematics during level walking, stair ascent, and stair descent. Wenen. Veterinary Journal – Vet Med Austria 97 (2010), 92 – 100.
Natuurlijk kan een puppy de trap op en af! Het is belangrijk dat hij ze leert kennen, geen angst ontwikkelt en al vroeg begrijpt hoe hij de trap op en af moet lopen. Hij moet leren omgaan met hoogtes en naar beneden kijken.
Natuurlijk kunnen gladde en open trappen gevaarlijk zijn, zelfs voor oudere honden!
De juiste hoeveelheid beweging is ook belangrijk bij het traplopen. Het is zeker geen goed idee om een puppy van twaalf weken tien keer per dag naar de vierde verdieping te laten rennen. Maar er is absoluut niets mis met een paar treden van het terras naar de tuin of buiten de voordeur. Zoals met alles, overdrijf het niet.
Het is echter ook niet goed om een puppy de hele tijd stil te houden. De gewrichten, spieren, pezen en banden van de puppy kunnen alleen gezond groeien met voldoende, goed gedoseerde beweging.
Natuurlijk moeten puppy’s en jonge honden niet een uur gaan wandelen, fietsen of achter een bal aanrennen, omdat dit hun groeiende lichaam overbelast.
Er is dus niets mis met normaal traplopen!
